Müdür, Müdür müdür?Degil midir?:))

 Sabah 65.6 kilo olarak kalkilir:((
Yuh yani, daha ancak gecen haftaki kiloma donmusum diye soylenilir, uzulunulur. Ama yapacak bisey olmadigindan, yikilinilmaz, ayakta kalinilir. Kivircigin elinden spor ayakkabilar kapildigi gibi, yuruyuse cikilir.










 Bu sirada, ufaktan ufaktan kapidan sizip, tuymeye calisan kivircik, engellenip,

 gecen hafta devirdigim daglar, yiktigim umutlar, aldigim kilolarla  birlikte, arabaya bi guzel atilir!














 Evimizin karsisindaki 7 eleven, olumsuzlestirilir!









Buyuk kivircigin okulunun icinden gecilir. Oynadigi park resimlenir.

Her yurume esnasinda hayaller kurdugum yol guzergahindan gecerkene,
Bisikletli bir amca hayallerime pedal ceker:(










Bu yetmezmis gibi, arabasina gemi baglayan cift, teker atar:))














O da ne? At mi, katir mi, kisrak mi, ama kesinlikle essek olmadigindan emin oldugum bu
hayvancagiz kisner:)











Turuncu giymis cimen kesiciler dikizlendiklerinin farkinda bile degillerken,











Kopegini gezdiren kadin, izlenildiginin farkinda midir?
(Farkinda midir, degil midir?Peki ya, Müdür?
 Müdür müdür müdür?:)))

Kopek demisken, bu enteresan sey de, kopegi pisledikten sonra, sahipleri alsin, pisligini icine koysun diye, parkin 10 metre araliklarla koydugu kopek kakasi poseti resimlenir:)Kopeginiz pisledikten sonra, kakasini yerde birakamiyorsunuz, yasak! La havle! Insanin ici almiyor ama, bu insanlar elleriyle aliyorlar o kakalari yeminolsun:((((((






Evin yolu tutulur, cunku kivircigin uyku saatidir:(

Bir de bakilir, coraplar yok!












Geri donulur, coraplar yerlerden toplanir...

Ve, kara gorunur...














Bir yuruyus sonrasi, eve gelinip,
gecen hafta devirdigim daglara uzulmeye devam edilir:(((((((((((((((

Mola bitti, Yola devam!

Tam bloguma, bu hafta devirdigim koca daglari yazacaktim...Ki, sevgili Hayatin tatlari'nin su yorumunu gordum:

" üfff yaa tam bende vazgeçmek üzereydim bu son hafta çok kötü geçti. Ne güzel geçen ay 7 kilo vermiştim hatta 1 mayısda kendi kendime hesap yapıyordum 7 de bu ay gitse 79 olurum diye ama ben hala 86 dayım hatta belki almışımdır bile. Napcam şimdi senin yüzünden yeniden mi başlayım yoksa kabullenip boş vereyim mi? sana olmadımı böyle çok mu kararlıydın hep?"

Once gecen haftami bi anlatayim, bu guzel yorum uzerine:
Bu hafta berbat, rezalet otesi bir haftaydi. Midem bayram etti, cumbus etti, halay cekti, horon tepti diyim, siz anlayin artik.
Hem de oyle boyle degil. Baslayayim mi anlatmaya?

Gecen hafta Cuma aksami misafirlerim vardi yemege. Onlar yerken, benim de agzim armut toplamadi, bi guzel yedim.
Tatli olarak kunefe yapmistim, bayilirim, olur olur dirilirim kendisi icin. Koca bi tabak yedim:((((((((((((
Oglumun 1. yas gununu kutladik, pasta masta da yedim:(((

Cumartesi gunu, geleneksel pankek kahvaltimiz vardi. Onceden de dedigim gibi, hic affetmedim, affetmem. Yedim yine.

Cumartesi aksami anneler gunu programi dolayisiyla Turkler toplandik. Oooo , pastalar borekler corekler saymadim kac cesitti. Yine yedim:(

Pazar aksami caya arkadasa gittik. Cay degil, pastane bufesi gibiydi. Yine yedim ne varsa:(

Sali gunu aksami yemege davetliydik. Orda da yedim.

Carsamba aksami, Ahiska Turklerinden bir ablanin evinde caydaydim. Ahiska pilavi, perashki, tatli, meyve...Saydirmayin bana:(((

Persembe gunu, coook tatli Giresun'lu bir ablamiz bizi ogle cayina cagirdi. Kara lahana dolmasi, ev yapimi lahmacun, salatalar tatlilar derken, orda da yedim:(

Bu gun cuma, oglene cocuklari parka goturup piknik yapacak hatunlar. Gitmicem! 1 hazirana ne kaldi sunun surasinda. Oglum evde oynasin. Ben de piknik mamalarindan tuymus olayim:(

 Iste Hayatin Tatlari, bu haftaki durumum.
Simdi soruyorum sana, senin gecen haftan da boyle mi gecti??Bundan daha mi kotuydu:(((

Boyle gecen bir haftanin ardindan, sadece uzuldum. Ama kararimdan vazgecmedim. Ay napiyim yediysem? Oliyim mi? Yedim yedim uyudum:), midem de bayram etti:)
Her zaman dedigim gibi, simdi vazgecsen, kimse sana gelip de "ay kardeeees, sen dayanamiyosun. Yemek yemek dururken hic kasma kendini. Ben senin yerine veririm senin kilolari"demicek ! Bu kilolar bizim, malesef bizim. Yigidin mali meydanda gezermis, ne inkar edermis, ne de verirmis:)
Ben inkar etmiyorum, yedim. Ama vazgecmem, gecemem! erimek istiyorum yaaa, erimek:(

Peki kac kiloyum. En son 65.6 kiloydum, gecen hafta cuma sabahi.
Bu gun, 67 kiloyum:(
Amaaaa, kesinlikle pes etmek yok!
Napalim!Diyet yapiyoruz diye, daga mi cikalim?Magaraya mi kapatalim kendimizi???
Gittigim yerler de de dikkat edersem, sonra cok pis geri tepiyo bende. Yiyemediklerime karsi, icimde bir canavar olusuyo. O  yuzden, cok cok abartmadan yiyorum. Evde olsam asla tok karna gezmiyorum, genelde acim. Ama bi yere gidince, midemin doydugunu hissediyorum.Doyuruyorum gobecigimi:)
Ama bilincaltimdan hep, eve gidince bisey yemem altyazisi geciyor!
Pes edemem! Mumkun degil. Bu benim hayat tarzim olmali artik.
57 kilo oldugumda hayatim degismeyecek ki. Yine gidicem bi yerlere, msiafirler cagiricam. Yine lezzetli yemeklerle karsilasicam. Tatlilar zaafim olmaya devam edecek. Kunefeler pisecek, borekler kizaracak. Bundan kacisim yok.
O yuzden, pes etmem, edemem Hayatin Tatlari, edemem!
Yola devam.


 

Oyle mi, Boyle mi?

Garip haller icindeyim. Sanki uzuuun bir yolculuktan geri dondum. Ve hemen ardindan, yeni bir uzun yolculuga cikiyorum!Geldigim yolculuk iyi gecmis. Zor, yorucu, imtihan dolu.Nedense hatirlamak istemedigim.
 O yuzden, yolculukta giydigim hicbir seyi gormeye tahammul edemiyorum. Bana o gunleri hatirlattiklari icin.
Simdide bir yolculugun esigindeyim ama, icinde ovgu dolu sozcukler oldugu icin, giydiklerime tahammulluyum. Bir muddet kaldirmayi dusunmuyorum giydiklerimi.

Dun giyinme odamin raflarinda epey dusundum. Bu sozler ordan esinlendiklerim.
Posetlere tiktigim her giysiyle, silik, yipranmis, kilolu oldugum muddetce asla kendi olamamis "ben"i de birlikte tiktim. Sonra vakumladim, kucucuk ettim. En tepedeki rafa kaldirdim.
Giden sadece kilolarim degil, bunu bir ben hissedebiliyorum. Bir de, "eski ben" i taniyan bir kac kisi...

Bahar temizligi degil, omur temizligi yaptim aslinda.
Cok rahatladim.
Uzerimden kilolarla birlikte bir dag kalkti! Koca bir dag!
Burdan, bu dertle kavrulmuslara sesleniyorum,LUTFEN vazgecmeyin! Ne demek istedigimi, etrafinizdaki fisiltilar cigliga donustugunde daha iyi anlayacaksiniz. Benim yillarca yaptigim gibi, bir yapip bir biraktigim gibi yapmayin. Hele de benden kucukler, bu gunlerinizin kiymetini bilin! Boyle yasamaya "dur" deyin!
Akil kari degil boyle yasamak...
Alti ustu bir dilim borek, bi iki dilim kokusmus  pasta, icinde alti ustu pirinc konan dolmalar ve don don donme dolap donerlere hayatinizi degismeyin!
Oyle hayat hayat degilmis. Boyle hayat hayatmis. Ve inanin harikaymis!

65!

Ve o sayi!
65!
Hala inanamiyorum! Bu bir ruya filan olmali diye dusunuyorum. 65.6 kiloyum kiz gunluk. Ne yapsam ne etsem nereye gitsem, ecel gibi pesimdesin, Allah kahretsin:)
Bu siir...
Harikaydi!

Dua!

En basta inanmiyordum kendime. Zayiflayacagima. Yasim 32, metabolizmam eskiye gore daha yavas, yapamam artik diyordum. Ama bi yandan da, eger buna inanmis olsaydim, sisman bedenime uyan kiyafetler alirdim diyorum!!!Demekki gercekten inanmamisim, kabullenmemisim.
Hic kiyafet  almadim, bir parca bile! Bir tisort bile almadim. En ufak bisey ya, en ufak bir esya parcasi bile almadim sisman bedenime!
Ben bununla yasayamam diyordum. Inanmayacaksiniz belki ama, kendime ufak beden seyler aliyordum. Ama asla bedenime uyan large seyler degil, asla!

Sanirim bu durum canima artik tak dedi! Arkadaslarim ciddi ciddi, "seni hic boyle salik gormemistik" demeye basladilar. Kursun yedim taaaa derinden turkusunu soyleyip duruyordumda, irademe yenik dusuyordum. Her pazartesi sabahi az yiyip, aksamina kendime guzel bir sofra kuruyordum:(( Rezalet!
Kendime saygim kalmadi diye yazmisligim coktur bu blogun ilk yazilarinda. Simdi okudukca daral geliyor, hic okumuyorum ilk postlarimi.
 Sonra ne mi oldu?

Bir sey hatirliyorum aslinda. Cok derin birseyler.
Dua ettim arkadaslar! DUA! Bir gece actim ellerimi, aglaya aglaya, yuzum yerde dua ettim. Ben yapamicam Allah'im dedim. Bu hal butun omrumu, evlilik hayatimi, annelik gudulerimi yikiyor! Allahim sen yardim etmessen, bana irade vermessen olacak gibi degil dedim. Simdiye kadar care aradim durdum. Internette sorf yaptim durdum. Google arama motoru bikti usandi oraya diyetle alakali yazdigim sozcuklerden. Ama neden aklima Sen gelmedin dedim. Ve ondan istedim. Bu kadar sacma, basit bir mevzuda yuce Yaraticinin kapisinin tokmagina dokunmak ne kadar gulunc olsa da, istememi istemeseydi, istemeyi vermezdi dedim, ve aglaya aglaya dua ettim. Surekli, her bos buldugum an!
Melektir benim annem. Kanatsiz bir melek. Ona agladim bir gun. Annecim dedim, nolur sen de dua et. Benim duam kabul olmaz belki, annesin sen, annelerin dualari kabul olur kesin, nolur sen dua et dedim durdum. Tamam kizim dedi, en icten sesiyle. Simdi surekli sorarim, hala ediyorsun di mi anne derim, ediyorum kizim der. O kapiyi acik bulunduruyorum, nemelazim. Irademe zerre kadar guvenmiyorum cunku.

Velhasili dostlar. Bende hicbirsey yok. Hic bir sey. Hep soyledigim gibi, takip ettigim hic bir liste yok. Evde ne pisirirsem ondan yiyorum. Misafirlige gittigimde tatli tuzlu borek corek pasta masta ne varsa yiyorum. Ama eve gelince, agzima hicbisey surmuyorum. Gunlerce onun acisini cikartiyorum. Iste irademin farkina o zaman variyorum. Eskiye gore bendeki tek degisiklik bu! Sonrasinda, batti balik yan gider dememek, hemen kaldigim yerden devam etmek.

Az yiyorum. Hersey yiyorum. Kalori hesabi filan yapmiyorum. Yapamiyorum. Bu sekilde, basta Allahin izniyle, irademe verdigi gucle, toplamda 23, son 4 ayda ise 17 kilo verdim.
Simdi 66 kiloyum. Gecen gun 65i bile gordum. Hala fazlaliklarim var, ama eskiye gore, vucudumda daglar kadar fark var.
Insallah onlarda gidecek. Bir daha kendime "salak"  demek istemiyorum. Omrumun geri kalan kismi, salina salina yurumek varken, ikis tikis  nefes nefese soluk soluga yuruyemeyerek gecsin istemiyorum!

Mutluyum ya, gercekten mutluyum. Demekki beni ne kadar etkiliyormus dis gorunusum!
Surekli, Allahim diyorum, bu zamana kadar aklim nerdeymis! Ne kadar aptalmisim, ne kadar salakmisim, gerizekaliymisim:) Gercekten bak, boyle diyorum. Kac yildir basladim baslicam diye avuttum durdum kendimi. Noldu! 4 aydir yeme duzenimi birazcik duzelttim, ne eksildi? Oldum mu? Tam tersi! Yepyeni bir ben cikti geldi. Cok sukur Allahim, cok sukur!

Gidecek bu kilolar Allahin izniyle, ya gidecek, ya gidecek!
Bunu da boyle bil kiz rukiye abla kiz gunluk:)

...

Turkiye'den gelen misafirimiz bu sabah gitti.Once trenle DC'ye, ordan da gece kalkan ucakla vatanimiza kavusacak:(

Degisik duygular icindeyim. Giden misafirimizin ardindan yatip uzanip yorgunlugumu atmak yerine, cevapli cevapsiz sorular, sebepli sebepsiz cevaplar, anlamli anlamsiz sebepler, yasadiklarima ise anlamlar yukle(ye)memekle mesgulum.

Gurbet ellerde, yol gecen hanina dondugu soylenen evimin kapilari, bir aileme, can dostuma, arkadaslarima acilmiyor ya, acilmiyor!
Bir biz sigamadik oralara dostum, haklisin! Bir biz!

Velhasili kelam, uc nokta...

Sana Erol'un selami var:)

Haftasonuna yatili misafirlerim var. Sevmedigim seyleri pisiriyorum pisirmesine de, su tatli zaafim mahfediyo beni:(Bi de guzel yapiyorum, bi de guzel yapiyorum dadindan yenmiyo yemin ederim:)))

Simdilik umidim, yarin aksam agirlayacagim 12 erkek misafirden geriye bir lokma bir seyin kalmamasi!
Hersey bir yana, Profiterol'den korkuyorum. Tirsim tirsim tirsiyorum. Onu silip supursunler, baska da biseycikler istemem Allah'tan.

Bilir misiniz bilmem. Hani bi espiri yaparlar(bizim sinifta inek sakalariyla meshur bir arkadas yapar dururdu bu espiriyi)
Bi gun sinifa geldi, bana "sana erol'un selami var" dedi. Ben de sasirdim tabi. Hangi erol dedim...Uyuz uyuz guldu"profit-erol" dedi:)
Ha ha ha, cok komik dedim.(Evet cok komikti ama, bozuldugumdan gulemedim:)
 Sonra devam etti tabi...Yok yok, Hasan'in selami var dedi..Bu defa sormadim bile hangi Hasan diye...
Catladi soyleyemedi ..."Flor-Hasan" oldugunu, baskasina sordu da ogrendim:)
Sonra biz sardik tabi. Sana oglanin selami var. Hangi oglanin..Keloglanin:)
Sana hoca nin selami var. Hangi hocanin, Nasreddin Hocanin ...gibi:)
Anilar anilar. Eski camlar bardak oldu, bardak:( Yaslandim artik:)
Ne zaman profiterol yapsam, eve gelen misafirlere ayni sakayi yaparim:)

Ha bu arada yarin aksam bize kim geliyo???Bana bu soruyu soran sinif arkadasim:))))Kader aglarini ordu. Ve sinif arkadasimla Amerika'da karsilastik. Simdi evli, bir oglu var. Karisi sorup duruyo, esim sinifta nasildi, ay napardi, ay ne ederdi diye. Anlatiyorum bir bir yaptigi guzel (!!!)sakalari:)
Aman neyse...

Konumuza donelim:)
Sabah tartiya bir ugradim. Sonuc gayet guzel.
66.3 kg:) Tam 146 pound.
Kadir Inanir, ama ben inanmam.66 ya 66:))))))))))))
Ayyyyyyyyyyy, sevindirik oldum kiz gunluk. Incebelli dedim durdum, Kirki gecmistir, sonunda gercekten incebellli oluyomuyum ne?:)

66 Goz Kirpti:)

Misafirler agirladim, misafircilik oynadim. Yedim uzuldum, yemedim uzuldum. Derken, bir ara tartida, goz kirpan 66 sayisini gordum:) 67den kurtuldum kurtulucam gunlukcugum.

Bu arada, hala inanamiyor kulaklarim isittiklerine ama, sanirim, her toplantida benden konusuluyor:)
Abartmiyorum, bu konuda abartmak moralimi bile bozuyor, "neydi ne oldu" denmesi, sonucta gecmisimi bir samar gibi yuzume indiriyor ama, herkes saskinlik icinde eriyisimi konusuyor.
Yanima ozelden geliyor bazan arkadaslar, ne yaptin, lutfen soyle diyorlar. "Yarin gitmis sanki, oteki yarin nereye gitti " diyorlar. Demekki eskiden nasil gozukuyordum:(
"Herkese moral oldun" diyorlar...(Hele de bu soze uzulsem mi sevinsem mi bilemiyorum. Moral oldum, en caresizler bile zayiflayacaklarina inandilar. Moral oldum, demekki gercekten durumum vahimmis:(

Arkadaslar arasinda, dogum yapmis, 3-4 arkadas var. Onlar da kilo yuzunden dertli olanlar. Hic bir zaman agizlarindan bu konuyu dert ettiklerini duymadim. Ben kiloyla, sismanlikla ilgili espiriler yapip, kendi canimi acitirken, onlar uzerlerine hic alinmazlardi. Gecen gun, "imkansizi basaran" bana, nasil eridigime dair soru sorarlarken, yuzlerindeki uzuntuyu farkettim. Bunu sadece ben farkettim. Oyle ya, esekten dusenin halinden esekten dusmus anlarmis. Insallah onlar da zayiflar, insallah. Allah dusmanimin basina vermesin derler ya, aynen oyle. Bu derdi ceken biliyor gercekten.

Bi yere giderken hazirlanma surem giderek artmaya basladi:) Bir gun onceden utu yapiyorum, eskiden oldugu gibi. Cantalarim cikti raflarindan. Kendime ayakkabilar aldim, 37 numero:) Takilarimi da cikarttim yavas yavas. Kendime geliyorum. Kisin ortusune burunen tabiat gibiydim sanki.Yilllrdir kisi yasiyordum. Simdi bahar geldi...Filizler cikti, dallar yeserdi. Henuz meyveler gorunmese de, cicege durdu yesiller.

Kendime geliyorum yavas yavas. Hayati seviyorum. Insan icine karismayi seviyorum. Kendime guvenen adimlarla yurumeyi unutmusum, artik yurumeyi seviyorum!
Yine dedigim gibi, bu hislerimi, benimle ayni esegin ustunde oturup, dusenler, ve insallah dusecek olanlar anlar, ve anlayacak.

Daha 67 kiloyum, herkes saskin.  Bir de 57 olsam, artik butun eyalette ben  konusulucam inan olsun kiz gunluk. Meger milletin de bir konusasi varmis, pir konusasi:)


Ve, ve , ve...
Nasil ayilardan post olmazsa,
resimsiz de post olmaz diyorum, ayakkabilarimla size iyi geceler diyorum:)
Beyazlar gecen seneden, kucuk geldikleri icin giyemiyordum. Bu sene cok rahat oldular.

Ufurukten teyyare, selam soyle o yare:)

Bu da benim ufurukten detoksum:)
Illa uymicam ya, asi gencligin, ihtiyar veliahtiyim ya, uyduruvericem kafamdan.

Simdi efem, bu detoks seysin de ekmek yemiyonuz. Sabahlari, bir meyveyi(farketmez, evde ne bulduysan o) uzerine tarcin dokup yiyonuz. Smooti benim midemi bulandiiryo, o yzuden armudun iyisini secip, dilimleyip, uzerine de tarcin serpip yedim.

Ogleye dogru diyet biskuvilerden bir paket yedim.

Sonrasinda 1 muz yedim.

Ondan sonra, sutlu kahve ictim, az sekerli.

Aksama da koca bir tabak enginar ve brokoli yedim.
Daha nolsun?

Oglumun okulu parkin icinde. 1 saat once evden cikip, parkta yuruyus yaptim. . Tabi bos durur muyum, bi yandan arabada sykylan ogluma ninni soyledim, bi yandan hayali kiyafetlerimi uzerimde deneyip durdum:

Ha bir de sabah tartildim, 68.1 kilo geldim. 500 gr almayi becerebilmisim.
Olsun, napak, nedek, vermeyiz de, inkar da etmeyiz diyek, yola koyulak...

Uyduruk detoksum bas agrisi yapti .2 tylenol alip, bebisimle 2 saat uyuduk. Simdi dincim, gencim, guzelim kim ne karisir, katibime kolali da goynek ne guzel yarasiiir:)
 

Lam'i Cim'i yok!

Heeer cumartesi sabahi oldugu gibi, gectigimiz cumartesi sabahi da, pankekli, brokoli salatali, hazir patatesli nutellali, tahin-pekmezli, ve ivir zivirli sabah kahvaltimi ettim (Oha cusunuz:). Hic sasmaz, her cumartesi sabahi, menumuz budur ailecek. Bu diyet ayagina girdigimde bile birakmadim. Her ogunumu azalttim, her misafir toplantimi seciciligimle dovdum, ama cuamartesi sabahi kahvaltima dokunani yaktim! Yaladim, yuttum!

Aksaminda da somon balikli, salatali, hafif bir yemek yedim. Oh mis!
 Pazar gunu salakligima doymayayim, makarna yedim:( Bir makarna ugruna, sapittim:) Bu gun pazartesi, ve aksam uzeri, cay davetinden geldim. Tatlimi da yedim tuzlumu da. Ohhh! Sefam olsun:)
 Butun bunlari yaparken, cok ilginc bisey oldu! Ben, evet ben, bosanip da semerimi yemedim kiz gunluk! Gecmiste yaptigim gibi, "batti balik yan gider" demedim. Nasil olsa uc gundur yiyorum, tekrar 68 oldum, 69 gordum deyip moralimi bozup, yemege saldirmadim. Bu aksam, cok az bisey atistirdim. Simdi midem gurulduyor acliktan, ama yemicem.

Lami cimi kalmadi bu isin, oyle hemen su koyvermek yok. Yedimse yedim, napim! Ben de insanim, benimde canim var, ben de insanim, benimde midem var:) Baskasi gelip de, "ay dur sen bozdun, artik dayanamaz oldun, senin yerine ben diyet yapayim da, accik zayifla" demicek! Eninde sonunda, veya dogrusu onunde sonundaysa o sekil, bu yaglar e-ri-ye-cek!

 Haftasonunun acisini bu hafta cikartmam lazim. Kendime, detoks bilmemnesi uygulicam. Sabah kahvaltilarimi meyve suyuyla edicem ilk evvelam. Ondan sonracima, oglenlerimi meyveyle gecistircem. Ara ogunlerimi de meyveyle gecisitiricem. Bol bol yesil cay icicem. Sonraaaa, aksama da zeytinyagiyla soteledigim, brokoli kocanlarini kemiricem. Sali, carsamba, persembe, ve cuma gunu olmak uzere, dort gun boyunca boyle yapcem gunlukcegizim.

Cumartesi sabahi pankek yemicem, cunku kahvaltiya davetliyiz:)Orda da abartmicam. Kararinda yicem.

Pazar gunu ise buyuk gun! 23 Nisan kutlamamiz var. Aylardir, bu gunun hayalini kuruyorum. Oglum da, onun icin heyecanlandigimi saniyor kuzum. Ne bilsin anasi gorucuye cikacak:) Oraya gdierken giyecegim seyleri hazirladim bile. Dugmeleri biraz patlicak gibi oluyo ama, suyum selim giderse, belki patlaklar portlemez, olamayan dugmeler yivilerinden firlamaz olursa, kirmizi kar yagip, gunes batidan dogarsa, giyicem:)

Ay cok heyecanliyim. Yarin sabah uyanmak icin bir sebebim var. "Yemek yememek:)))))))))"